Historia
Ostatnia aktualizacja:
ok. I w. p.n.e.
Huangdi Neijing (Kanon wewnętrzny Żółtego Cesarza): fragmentaryczne teksty różnych linii medycznych, zebrane w okresie Han. Podstawa teorii yin-yang, qi i systemów narządów.
200–250 n.e.
Shennong Ben Cao Jing: pierwsze systematyczne podsumowanie chińskiej medycyny ziołowej (Wschodni Han).
196–220 n.e.
Shang Han Lun (Traktat o uszkodzeniach od zimna), zestawiony przez Zhang Zhongjinga: pierwsze dzieło medyczne łączące teorię yin-yang i pięciu przemian z farmakoterapią; źródło wielu klasycznych formuł.
1578
Bencao Gangmu (Kompendium materia medica) Li Shizhena: encyklopedia leków z XVI wieku.
początek XX w.
Chińscy modernizatorzy dążą do ograniczenia tradycyjnych praktyk; praktycy reorganizują wybrane elementy pod nazwą „medycyna chińska”.
1950–1960
Wsparcie państwa w ChRL, ujednolicone podręczniki, integracja z medycyną współczesną; „bosonodzy lekarze” od 1968 roku (rewolucja kulturalna).
2015
Nagroda Nobla za odkrycie artemizyniny (Tu Youyou), zainspirowane dawnym tekstem o ziołach.
2019 – 2022
WHO przyjmuje ICD-11 z uzupełniającym rozdziałem o medycynie tradycyjnej; obowiązuje od 1 stycznia 2022.