Pojęcia

Czym jest tradycyjna medycyna chińska

TCM nie opisuje ciała jako anatomii narządów, lecz jako sieć funkcji i zależności. Chorobę postrzega się jako zaburzenie równowagi, którego praktyk szuka na podstawie wzoru objawów występujących razem: tętna, języka, trawienia, snu, nastroju, odczuwania ciepła lub zimna.

„TCM” w dzisiejszym rozumieniu jest konstruktem XX wieku. Po 1950 roku Chińska Republika Ludowa uporządkowała ją pod patronatem państwa, ujednoliciła podręczniki i połączyła z medycyną współczesną. Dzisiejsza TCM jest więc historycznie warstwowym zbiorem dawnych tekstów, tradycji regionalnych i nowoczesnej systematyzacji.

Podstawowe pojęcia używane w TCMCheck

Kwestionariusz ocenia osiem tendencji. Są to uproszczone „wzorce” z podręczników TCM, a nie diagnozy medyczne:

• Qi: napędzająca energia życiowa, związana z ruchem, ciepłem, trawieniem i obroną. Niedobór qi: zmęczenie, słaby głos, skłonność do przeziębień.
• Yang: strona ogrzewająca i pobudzająca. Niedobór yang: uczucie zimna, zimne dłonie i stopy, mała motywacja do działania.
• Yin: strona chłodząca, nawilżająca i uspokajająca. Niedobór yin: suchość, ciepło po południu, nocne poty.
• Krew (Xue): substancja odżywcza wspierająca sen i spokój umysłu. Niedobór: bladość, zawroty głowy, suche włosy i paznokcie.
• Wilgoć i flegma: ciężkie, lepkie gromadzenie się płynów: uczucie ciężkości, obrzęki, flegma.
• Zastój qi: słabo krążąca energia, często związana ze stresem i napięciem.
• Wewnętrzne gorąco: nadmiernie aktywna, rozgrzewająca tendencja.
• Zastój krwi: zaburzone krążenie, kłujący ból, ciemne wargi.
• Diagnostyka języka: kolor, nalot, wilgotność i kształt języka są w TCM traktowane jako jeden ze wskaźników. Zdjęcie może być jedynie pomocą orientacyjną, nie badaniem.